تبلیغات
html> کیوکوشین عشق من
کیوکوشین عشق من



خوش اومدید صفا اوردید درو ببند سوز میاد هه هه

دانستنیهای شیمی‌کاربردی

١الف) خشک کردن یکی از قدیمی‌ترین روشهایی است که بشر برای نگهداری مواد غذایی به کار برده است. از آنجایی که همه میکروارگانیسمها برای فعالیت خود به رطوبت نسبی مشخصی نیاز دارند. در روش خشک کردن با خارج کردن آب از فرآورده، محیط برای رشد و تکثیر میکروارگانیسمها نامساعد می‌شود و طول عمر ماندگاری (Shelf life) آن افزایش می‌یابد.
آب آزاد یا آب غیر ترکیبی، می‌تواند در واکنشها شرکت کند و روی بسیاری از عوامل کیفی مانند ماندگاری مواد مغذی فراورده و افزایش تاریخ انقضای آن اثرگذار است.

خشک‌کن‌های الکترونیک (R.F dryer)
خشک‌کن‌های الکترونیک بدون استفاده از سوختهای فسیلی مانند گازویل، نفت و گاز سبب گرم شدن و در نتیجه خشک شدن، پختن،‌ ذوب یا بخار اجسام می‌گردند. در این نوع از خشک‌کن‌ها با مصرف برق کم تابشهای رادیویی با طول موج و توان خاص متناسب با نیاز‌ هر جسم در زمان کوتاهی تولید می‌شوند و با تبخیر ملکولهای آب یا هر جسم دیگر عملیات خشک کردن انجام می‌شود.
در این روش، سرعت خشک کردن 50 برابر سریعتر از روشهای دیگر است، تونل یا اتاقکهای بزرگ خط تولید حذف می‌گردند و مصرف برق نیز تا چندین برابر کاهش می‌یابد؛ هیچ گونه مشکل زیست محیطی ندارند و در بیشتر موارد انواع قارچها و باکتریهای غیرمفید را نابود می‌نماید.
مزایای خشک‌کن‌های الکترونیک
1)حرارت دلخواه: در خشک‌کن‌های الکترونیک میزان دما با مدت زمان تابش، توان تابشهای رادیویی، طول موج، زاویه تابش و فاصله تابش تنظیم می‌گردد که این کار با رایانه و خودکار انجام می‌‌شود. کافی است روی رایانه دما و رطوبت دلخواه را تنظیم کنید، بقیه امور به صورت خودکار اجرا خواهند شد.
2 )فضای مورد نیاز: خشک‌کن‌های الکترونیک حدود 5 برابر کمتر از دستگاههای متداول فضا نیاز دارند.
3) افزایش بازدهی: به دلایل زیر بازدهی خشک‌کن‌های الکترونیک 40 درصد از دستگاههای معمولی بیشتر است: 1. نیاز نداشتن به سوختهای فسیلی، 2. مصرف کمتر برق، 3. سرعت بالا، 4. کاهش فضای مورد نیاز برای تولید، 5. خودکار بودن دستگاه و کاهش شمار نیروها، 6. تعمیر و نگهداری کمتر و 7. بهداشت و سلامت فرآورده‌ها.

 

 

٢الف) اکسید نیتروژن چگونه کار می‌کند؟
البته این سامانه به ندرت در ایران دیده شده است و بیشتر کسانی که در این باره پرسیده‌اند آن را در فیلمها و بازیهای رایانه‌ای دیده‌اند و نامهایی مانند قدرت، نیترو و توربو بر آن نهاده‌اند.
در بیشتر موتورهای احتراقی، مخلوطی از سوخت و هوا با نسبت 1 به 12درون موتور کشیده می‌شود و پس از متراکم شدن، با جرقه شمع می‌سوزد و گرمای بالایی تولید می‌کند. اگر بتوان با ترفندی، اکسیژن بیشتری به درون سیلندر وارد کرد و به همراه آن سوخت بیشتر، قدرت بیشتری تولید خواهد شد.
اکسید نیتروژن در دمای ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد به دو گاز اکسیژن و نیتروژن تجزیه می‌شود و مقدار زیادی اکسیژن آزاد می‌کند، در این حالت با افزایش مقدار سوخت، قدرت موتور و شتاب خودرو بیشتر می‌شود.
از سوی دیگر، با تبخیر اکسید نیتروژن، هوای ورودی به سیلندر خنک می‌شود و بنا بر این چگالی و حجم آن کاهش می‌یابد؛ با کم شدن چگالی، خود به خود جرم بیشتری از هوا درون سیلندر وارد می‌شود و با افزایش مقدار سوخت، می‌توان قدرت موتور را بیشتر نمود.
شاید از خود بپرسید چرا از این سامانه در همه خودروها استفاده نمی‌شود؟ در پاسخ باید گفت یک موتور ۵ لیتری که با ۴۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کند، در هر دقیقه ۱۰ هزار لیتر هوا مصرف می‌کند (به ازای مصرف ۰‎/۲ لیتر بنزین) که این حجم خیلی بالایی است و از سوی دیگر، نمی‌توان مقدار زیادی اکسید نیتروژن را در خودرو ذخیره کرد.
شایان یادآوری است که اکسید نیتروژن نیز مانند بقیه گازها حتا اگر در حالت مایع باشد، حجم زیادی می‌گیرد. ولی به هر حال، این گاز را در حالت مایع در یک مخزن ذخیره می‌کنند که مقدار کمی است و فقط تا چند دقیقه می‌توان از آن بهره برد. این مقدار اندک در هنگام لزوم برای رسیدن به شتاب بالا، توسط کلیدی که روی فرمان است، مصرف می‌شود.

 

٣الف) کسیه هوا
در دهه 80 (1980) اولین کیسه هوا برای خودورها ساخته شد، اما پس از سال 1998 همه خودروهای تازه، ملزم به داشتن کیسه‌های هوا در سمت راننده و مسافر شدند. آمارها نشان می‌دهند، استفاده از کیسه هوا خطر مرگ در تصادفات رو در رو را 30 درصد کاهش می‌دهد.
همان طور که می‌دانید تا هنگامی که هیچ نیرویی به جسم در حال حرکت وارد نشود، جسم با همان سرعت اولیه و در همان راستا به حرکت خود ادامه می‌دهد. بنا بر این، حتا اگر خودرو بایستد، سرنشینان آن به حرکت خود ادامه خواهند داد. متوقف کردن یک جسم، به وارد کردن نیرو در یک مدت زمان معین نیاز دارد؛ از این رو، در هنگام تصادف، برای توقف سرنشینان خودرو  به نیرو نیاز داریم، چون تکانه خودرو تغییر کرده ولی تکانه سرنشینان تغییر نکرده است و از سوی دیگر، برای این کار زمان چندانی هم نداریم.
هدف از به کار گیری وسایل نگهدارنده درون خودرو، کمک به توقف سرنشینان با کمترین آسیب می‌باشد. استفاده از کیسه هوا هم برای به صفر رساندن سرعت سرنشینان با کمترین آسیب یا بدون آسیب است. کیسه هوا باید بین راننده و فرمان خودرو قرار گیرد و در کسری از ثانیه عمل کند.
هر کیسه هوا از 3 بخش مهم ساخته شده است:
1) خود کیسه هوا که از پارچه نایلونی سبک ساخته شده و در بین فرمان یا داش‌بورد جاسازی شده است. کیسه هوا را به تازگی در صندلی و درها نیز جاسازی کرده‌اند.
2) حس‌گر (سنسور) که به کیسه فرمان می‌دهد تا از گاز پر شده و باد شود. باد شدن، هنگامی رخ می‌دهد که نیرویی برابر با نیروی برخورد به دیوار آجری با سرعت 16 تا 24 کیلومتر بر ساعت وارد شود. در اثر برخورد، جزئی از این سامانه جا به جا می‌شود و به حس‌گر فرمان می‌دهد که تصادف رخ داده است.
3) سامانه باد کننده، با ترکیب تری نیترید سدیم  و نیترات پتاسیم، گاز نیتروژن تولید می‌کند. جریان گاز نیتروژن گرم، کیسه را باد می‌کند. به عبارت دیگر، در کیسه هوا سوخت جامدی که سریع می‌سوزد، مشتعل و مقادیر زیادی گاز برای باد کردن کیسه ایجاد می‌کند. کیسه، با سرعتی در حدود 322 Km/h سریعتر از چشم به هم زدن از جای خود بیرون می‌آید؛ پس از یک ثانیه، گاز از سوراخهای ریز کیسه خارج می‌شود تا شما بتوانید دوباره حرکت کنید.
پودری که هنگام باز شدن کیسه در هوا پخش می‌شود، پودر تالک می‌باشد که سازندگان کیسه هوا برای نرم و انعطاف‌پذیر نگه داشتن کیسه‌ها در زمانی که استفاده نمی‌شوند، از آن استفاده می‌کنند.

 

4الف) درباره چند ماده شیمیایی
وسایل آتش‌بازی از مخلوط کردن نیترات پتاسیم، گوگرد، زغال سنگ و نمکهای برخی فلزها تهیه می‌شوند. برای آن که وسایل آتش‌بازی را به رنگهای گوناگونی درآورند به آنها نمکهای فلزاتی چون باریم، منیزیم، سدیم و استرانسیم می‌افزایند. برای این کار، این مواد را با کلرات پتاسیم مخلوط می‌کنند. نمکهای باریم رنگ سبز و سولفات استرانسیم رنگ آبی آسمانی ایجاد می‌کنند. کربنات استرانسیم رنگ زرد، استرانسیم رنگ قرمز، نمکهای سدیم رنگ زرد و نمکهای مس رنگ آبی پدید می آورند. پودر آلومینیم نیز سبب ایجاد باران نقره‌ای می‌شود.

بنزین یکی از مهمترین مواد موجود در جهان است. خودروها، هواپیماها و وسایل نقلیه دیگر به کمک بنزین حرکت می‌کنند. بنزین از نفت خام تهیه می‌شود. نفت خام مایعی سیاه و چسبناک است که از چاههای نفت استخراج می‌شود. به این ماده طلای سیاه هم می‌گویند.
بقایای بدن گیاهان و جانوران که میلیونها سال پیش در زیر لایه‌هایی از سنگها و رسوبات مدفون شدند، در اثر فشار و گرمای زیاد به تدریج به نفت و گاز تبدیل شدند. در بستر برخی از اقیانوسها و دریاها نیز مخازن بزرگی از نفت وجود دارد.
نفت خام پس از استخراج از چاههای نفتی، پالایش می‌شود. پالایش نفت به فرایندی گفته می‌شود که طی آن مواد گوناگونی از جمله بنزین، نفت سفید، گازویل، قیر، گریس و غیره را از نفت خام تبخیر می‌کنند. سپس، بخارات را در دستگاهی به نام برج تقطیر در دماهای متفاوت به مایع تبدیل می‌کنند به طوری که هر یک از فراورده‌های گوناگونی که از این روش به دست می‌آیند وارد لوله‌ای جداگانه می‌شود. به این عمل تقطیر جزء به جزء می‌گویند.

یخ خشک: یخ معمولی از انجماد آب به دست می‌آید. آب در دمای صفر درجه سانتی‌گراد شروع به یخ بستن می‌کند. ولی نوع دیگری از یخ وجود دارد که به آن یخ خشک می‌گویند. یخ خشک دی اکسید کربن منجمد است. این نوع یخ هنگامی به وجود می‌آید که گاز دی اکسید کربن در فشار بالا تا دمای 80- درجه سانتی‌گراد سرد شود. به این ترتیب دی اکسید کربن از حالت گاز به جامد تبدیل می‌شود. یخ خشک شبیه برف است، ولی می‌توان دانه‌های آن را متراکم کرد و به شکل قطعات کوچک و بزرگ در آورد.
از آن جا که نقطه انجماد یخ خشک بسیار پایین است برای انجماد و سرد سازی مواد غذایی و داروهها به کار می‌رود.
یخ خشک در دمای معمولی بدون این که به مایع تبدیل شود، از حالت جامد به حالت گازی در می‌آید و بخار می‌شود. به همین دلیل از یخ خشک برای تولید مه و بخار در فیلمهای سینمایی و صحنه تاتر استفاده می‌شود.   

پلاستیک از ترکیبات آلی ساده ساخته می‌شود. پلاستیک برای نخستین بار در سال 1862میلادی توسط یک انگلیسی به نام الکساندر پارکز ساخته شد. در آن روزها این ماده را به افتخار پارکر، «پارکزین» نامیدند. پارکزین اولین پلاستیک ساخته شده در جهان است.
ساخت پلاستیک در مقیاس تجاری نخستین بار توسط لئو هنریک بک لند آغاز شد. او این ماده را از فرمالدهید و فنل تهیه کرد. پس از آن روشهای جدیدی برای ساخت پلاستیک ابداع شد و پلاستیک‌سازی به سرعت گسترش یافت.
امروزه بیشتر مواد پلاستیک را از مواد خامی که در صنایع نفت خام تولید می‌شوند، می‌سازند. برخی از انواع پلاستیکها عبارتند از: پلی‌تن، پلی‌استر، پی‌وی‌سی و نایلن.
پلاستیک در زندگی امروزی کاربردهای فراوانی دارد. پلاستیکها در ساخت عدسیها، پنجره هواپیماها، کیف، سطل، لیوان، مسواک، شانه، جعبه رادیو، اسباب‌بازیها، کالاهای ورزشی، پارچه و... به کار می‌روند.

 


قالب وبلاگ

دانلود فیلم

سایت ساز رایگان

بهراد آنلاین

کلیپ موبایل

دانلود فیلم

نرم افزار موبایل

قائم پرس

دانلود نرم افزار